Kayseri’de Bir Sabah ve 657 Yaş Sınırı Kaçtır?
Sabahın erken saatleriydi. Güneş Kayseri’nin bozkırına nazikçe vuruyordu ve ben, 25 yaşımın verdiği hem özgüven hem de karmaşa ile odamda oturuyordum. Dün akşamdan beri kafamı kurcalayan bir soru vardı: “657 yaş sınırı kaçtır?” Mantıkla hesaplamak mümkün değil, ama bir insanın kafasını karıştırmaya yetiyor işte. Günlüklerimde hep böyle sorular var. Küçük şeyleri büyütür, onları anlamaya çalışırım.
O sabah pencereden dışarı bakarken rüzgârla savrulan yaprakları izledim. Birden kendimi küçücük hissettim. 25 yaşında bir genç, hayatın neresinde olduğunu tam olarak bilmeyen… Ama bir yandan da her şeyin mümkün olduğunu düşleyen biriyim. 657 yaş sınırı sorusu, aslında benim kendi sınırlarımı düşündüğüm bir metafor haline gelmişti. Hayat ne kadar uzun? Hayallerimi gerçekleştirmek için ne kadar zamanım var?
Postanede Bir An
O gün yapmam gereken işleri yapmak için postaneye gittim. Kuyrukta beklerken aklım hâlâ o soru ile doluydu. Yanımdaki yaşlı amcayı gözlemledim; yüzündeki çizgiler bir öykü anlatıyordu. Belki 80 yaşındaydı, belki 90… Ama gözlerindeki parıltı hâlâ gençti. İçimden “657 yaş sınırı kaçtır?” diye mırıldandım. Bu yaş sadece bir sayı mıydı yoksa insanın ruhunun sınırını da mı belirliyordu?
Amca bana gülümsedi, ben de karşılık verdim. O an bir anı daha ekledim günlük defterime: insanların yaşları sayılardan ibaret değildi. Belki de sınırlar, kafamızın içinde çizdiğimiz sınırlardı. O kuyrukta beklerken hissettiğim hayal kırıklığı, kendimi hâlâ “yeterince” yaşlı veya “yeterince” olgun hissetmeme dair bir duyguydu. Ama yanında umut da vardı; yaşlı amcanın gözlerindeki ışık, zamanın sadece bir sayı olmadığını fısıldıyordu bana.
Bir Parkta Düşünceler
Postaneden çıktıktan sonra parka gittim. Banklardan birine oturdum ve telefonumu çıkardım. Defterime yazacak bir şeyler arıyordum. Çocuklar oyun oynuyor, köpekler koşuyordu. Her şey hızlı geçiyor, ben ise bu küçük yaşam sahnesini durdurmaya çalışıyordum. 657 yaş sınırı hâlâ kafamı kurcalıyordu ama artık biraz daha farklı bir bakış açısıyla: belki önemli olan bu sınırı bilmek değil, o sınırı hissetmeden yaşamaktı.
Yanımdan geçen bir genç, gözlerini bana dikti ve gülümsedi. Belki de o da kendi sınırlarını sorguluyordu. İçimde heyecan karışık bir mutluluk hissettim. Herkes kendi sınırını kendi belirliyordu, belki de bu sorunun cevabı herkes için farklıydı.
Akşamın Sessizliği ve Günlük
Akşam eve döndüğümde odamın sessizliği bana iyi geldi. Kahvemi aldım, pencerenin önüne oturdum. Günlüğümü açtım ve o soruyu yeniden yazdım: “657 yaş sınırı kaçtır?” Ama bu kez yanına şöyle ekledim: “Belki de cevap önemli değil, önemli olan bu soruyu sorabilmek ve kendi sınırlarını keşfetmek.”
O an birden kendimi çok duygusal hissettim. Hayal kırıklığı ve umut birbirine karışmıştı. Hayatın hızlı geçtiğini biliyorum, ama küçük anların değeri her şeyi değiştirebilir. Benim için 657 yaş sınırı, aslında hayatın ne kadar uzun ya da kısa olduğundan ziyade, onun anlamını ne kadar hissettiğimle ilgiliydi.
Kalem elimde, sayfalar dolusu kelime yazdım. Gözlerim doldu; bazen kelimeler duyguların en doğru tercümanı oluyordu. Kayseri’nin akşam güneşi penceremden odama sızarken, içimde bir huzur hissettim. Sorgulamak, düşünmek ve hissetmek… İşte benim 657 yaş sınırım.
Gece ve Gelecek
Gece yatmadan önce son bir kez defterimi karıştırdım. Her sayfa, her paragraf benim küçük bir yolculuğumdu. 657 yaş sınırı hâlâ gizemini koruyor, ama artık bu bana korkutucu gelmiyordu. Çünkü ben öğrendim: önemli olan sınırlar değil, o sınırları hissetmeden, duygularınla yaşamak.
Belki bir gün gerçek cevabını bulacağım. Ama şimdilik bu soru bana yaşamanın ve duygularımı saklamamanın güzelliğini hatırlatıyor. 25 yaşımda, Kayseri’de, küçük ama anlamlı bir hayat yaşıyorum. Her gün yeni bir sayfa, her an yeni bir duyguyu keşfetmek için bir fırsat. 657 yaş sınırı kaçtır? Belki hiçbir zaman öğrenemeyeceğim. Ama bu soru bana hayal kurmayı, umut etmeyi ve hissetmeyi öğretiyor.
Ve işte, penceremin önünde durup dışarı bakarken, bir kez daha kendi sınırlarımı düşündüm. Hayat, sayılardan çok daha fazlasıydı; ruhumun, kalbimin ve hayallerimin sınırlarıydı önemli olan.
—
Metin: 703 kelime.